شنبه, ۲۴ مهر , ۱۴۰۰ 10 ربيع أول 1443 Saturday, 16 October , 2021 ساعت تعداد کل نوشته ها : 600 تعداد نوشته های امروز : 0 تعداد اعضا : 2 تعداد دیدگاهها : 81×
سیستان و مهاجرت به قلم دکتر محمد تقی رخشانی
13 آوریل 2021 - 22:04
شناسه : 3371
بازدید 174
0

دشت سیستان سرزمین وسیعی است که در گذشته انبار غله ی آسیا لقب داشته و این لقب در نتیجه ی باروری خاک سیستان، آب آوری رود هیرمند و پرکاری مردم این دیار حاصل شده است، اما بازی های سیاسی این دشت زرخیز را به دو پاره کرد و مرزی سیاسی میان ایران و افغانستان کشید اما همواره بخش ایرانی این سرزمین سیستان بود و مردم سیستان بر اساس باورها و فرهنگ خود زیسته اند اما در این میان گاه مجبور به ترک دیار و مهاجرت شده اند و به مناطق دیگر کشوراز جمله گرگان، سرخس و ترکمن صحرا رفتند، این مهاجرت در واقع مهاجرت نیروی کار سیستان بود.

ارسال توسط :
پ
پ

                                                                                                       

دشت سیستان سرزمین وسیعی است که در گذشته انبار غله ی آسیا لقب داشته و این لقب در نتیجه ی باروری خاک سیستان، آب آوری رود هیرمند و پرکاری مردم این دیار حاصل شده است، اما بازی های سیاسی این دشت زرخیز را به دو پاره کرد و مرزی سیاسی میان ایران و افغانستان کشید اما همواره بخش ایرانی این سرزمین سیستان بود و مردم سیستان بر اساس باورها و فرهنگ خود زیسته اند اما در این میان گاه مجبور به ترک دیار و مهاجرت شده اند و به مناطق دیگر کشوراز جمله گرگان، سرخس و ترکمن صحرا رفتند، این مهاجرت در واقع مهاجرت نیروی کار سیستان بود.

 

خشکسالی کشاورزان بی پناه را به شدت تحت فشار قرار داد و عملا زندگی را برای آنها غیرممکن نمود و در نتیجه کشاورزان فرودست مجبور به مهاجرت شدند به این ترتیب نیروی کار سیستان را ترک کرد.

 

انقلاب اسلامی با رویکرد عدالت و حمایت از مستضعفان به پیروزی رسید. علی رغم آنکه در سیستان افراد ثروتمند درحدی که در حدی که قابل رقابت با ثروتمندان شهرهای بزرگ ایران و به ویژه تهران وجود نداشت اما در جامعه ی فقیر سیستان همان ثروت محدود هم می توانست صاحبان آنان را به متکبران تبدیل کند که رسالت انقلاب مستضعفان مقابله ی با آنها بود.

 

در نتیجه وجود این افراد در شهر کوچک زابل بزرگ به چشم می آمد و فضا برای ماندن این ثروتمندان به شدت سنگین شد و این جمع مجبور به مهاجرت از سیستان به زاهدان، مشهد و تهران شدند و به این ترتیب سرمایه ی سیستان هم مجبور به مهاجرت شد

 

در سال های دهه ی هشتاد گذرهای مرزی سیستان فرصتی مناسب برای تبادل کالا و بویژه واردات لوازم خانگی و چینی آلات بود

 

در این شرایط گویا زابل به یک شهر مرکزی تبدیل شده بود که به تمام نقاط ایران خط اتوبوس داشت و مبادلات بازار زابل به حد اعلای خود رسیده بود، این رونق اقتصادی و تجاری عوارضی هم داشت از جمله شلوغی شهر زابل و نبود امکانات موجب شده بود که فضا برای ترویج مفاسد اخلاقی فرهم گردد و آنانی که در سیستان دارای اصالت بودند و باورهای اخلاقی و روحیه عیاری و جوانمردی همیشه موجب فخر آنها بود از این شرایط دلخور بودند و تحمل آن برایشان سخت بود و روز به روز زمینه برای یک مهاجرت دیگر آماده می شد و سرانجام بخشی از این افراد دل از سیستان کندند و راهی دیار غربت شدند این بار اصالت های سیستان مهاجرت را پیشه کردند و رو به غربت و  پشت به خاستگاه خود راهی شدند.

 

اکنون سیستان با گذشته ای پرافتخار، حالی متزلزل و آینده ای مبهم چشم به پرکاری و فداکاری فرزندان خود دوخته است

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.